Generasi ketiga: ‘Maak ons beroemd’

Bijdrage Sabina de Rozario

Noemen de kinderen en kleinkinderen van de Indischen die in Indonesië zijn blijven wonen zich ook Indisch? Om antwoord te krijgen op mijn vraag besluit ik op zoek te gaan naar Indo’s van de derde generatie, die zijn geboren en getogen in Indonesië. Nu wonen er op Bali niet veel Indischen, of nazaten hiervan, daarvoor kan ik beter op Java gaan zoeken. Gelukkig heb ik snel ‘beet’.

Zo ontmoet ik Alfons. Hij is lang, heeft een redelijk lichte huidskleur, is begin 30, geboren in Solo en heeft een Indische vader en een Indonesische moeder. Tijdens ons gesprek hoop ik erachter te komen wat wij, beiden van de derde generatie, gemeen hebben, ondanks dat zijn wieg in Indonesië stond en die van mij in Nederland. Hij oogt als een Indische jongen vanwege zijn verschijning. Gevoelsmatig zou hij Nederlands moeten spreken, maar dat doet hij uiteraard niet. We vervolgen het gesprek in het Engels.

Nederlandse oma
Alfons vertelt dat hij Javaans is, maar met Nederlands bloed in zijn aderen. Hij behoort tot de ‘generasi ketiga’, de derde generatie van nazaten van de Indischen, sinds de afhankelijkheid van Indonesië. Zijn Nederlandse oma heeft hem op vroege leeftijd geleerd over de gemengde Nederlands Indische cultuur, maar op de vraag wat dit inhoudt, blijft Alfons mij het antwoord schuldig. En misschien geldt dat voor mij ook wel, want met hoeveel moeite beschrijf ik de Indische cultuur? En daar sta ik niet alleen in, ook binnen de Indische gemeenschap in Nederland zorgt het onderwerp ‘Wat is Indisch’ nu nog voor voldoende discussie.

Alfons (links) met zijn broertje en neefje en nichtjes eind jaren '80

Alfons (links) met zijn broertje en neefje en nichtjes

Mikpunt
Als ‘generasi ketiga’ is Alfons veel gepest. Door zijn blonde haar, was hij het mikpunt van de buurt, elke dag werden hij en zijn broertje nageroepen. Zelfs leraren op school vonden het nodig om hem vanwege zijn uiterlijk achter te stellen. Het resultaat hiervan is dat Alfons een hekel krijgt aan zijn Indische afkomst. Hij wenste in die tijd dat hij volledig Indonesisch was. Jaren later, wanneer hij verhuist naar Bali, verandert zijn gevoel. In zijn functie als manager van een hotel, reageren toeristen positief op zijn afwijkende verschijning, wat een weerslag heeft op de tevredenheid van zijn superieuren.

Alfons voor zijn huis (2012)

Alfons op zijn stoepje van zijn huis

Tot nu toe heb ik teleurstellend weinig raakvlakken met Alfons, wellicht omdat mijn verwachtingen hoog waren. Delen we dan slechts de gemengde genen van Europese met Aziatische afkomst? Zijn slechte ervaringen met leraren en buren in ieder geval niet.
Wat we beiden zeker gemeen hebben, is  onze gedrevenheid voor onze afkomst. We zijn trots op de Indische roots en manifesteren onszelf als Indo’s van de derde generatie. Allebei zijn we op zoek naar onze Indische identiteit met de bijbehorende drang naar erkenning voor de Indischen. Hij in Indonesië, ik in Nederland.

‘Maak ons beroemd’
Bij het weggaan geeft hij een hand en drukt me op het hart dat hij dit interview heel belangrijk vindt. Niet alleen voor hem, maar voor al onze leeftijdsgenoten van de ‘generasi ketiga.’ Terwijl hij wegloopt met een niet Indonesische tred, schrijf ik in mijn schrift de laatste woorden van het interview op. Met deze zinnen dringt zijn passie voor zijn afkomst pas echt tot me door: ,,Alsjeblieft, maak onze generatie beroemd. Ik wil dat iederéén in Indonesië komt te weten over onze Indische roots.”

Dit is een bijdrage van Sabina

Noot van de auteur: Dit artikel is een samenvatting van het interview met Alfons uit 2012, dat later in zijn geheel zal worden gepubliceerd.

Advertenties

3 comments

  1. Ben nog geboren op Java uit een Indische moeder en Indonesische vader: ik heb alleen een Brabantse opa: mijn ouders waren spijtoptanten. Ze wilden best in Indonesie blijven, maar alle familie van ons ( tantes getrouwd met Hollandse mannen) en een Molukse omaweduwe van een Hollandse Kniller) zaten dus al in Holland; het heeft mn mijn vader heel veel moeite gekost hier te wennen: mijn moeder was al vaker als kind in Brabant op vakantie geweest en wist hoe het hier was. Zij heeft een redelijk Hollandse kindertijd gehad. Mijn vader is (volgens mij van heimwee…) al op jonge leeftijd gestorven hier in Holland. Ik ben pas na 50 jaar teruggegaan met oudste zus naar Indonesie: en manman wat was dit een openbaring: ik viel niet meer op tussen al die mensen daar: en wat voelde ik me thuis: echter: na een tijd ga je toch ook je kinderen missen enzo. Ben gezegend met deze “dubbele” identiteit!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s