Indischen in Indonesie: Niet altijd Indisch

Dit is een bijdrage van Sabina de Rozario.
29 juni 2017.

Het is al een tijdje geleden dat ik via de Facebookpagina van Door Blauwe Ogen een speciale  oproep heb geplaats, een enkele lezer weet het misschien nog. In 2015 was ik op zoek naar jonge Indischen die zijn geboren en getogen in Indonesië.

Oproep 3e generatie Indos

Screenshot van Facebook pagina Door Blauwe Ogen

Volledig Indonesisch
Het artikel onder de oproep (zie foto) gaat over Alfons, een derde generatie Indische geboren in Indonesië. Hij voelt zich Indisch, omdat hij met verschillende Indische of Europese waarden en normen is groot gebracht (lees hier het hele artikel). Na Alfons heb ik meer personen gevonden met deze gemengde achtergrond, maar zij hebben niet de ervaring zich Indisch te noemen of voelen, zelfs niet een beetje.
Zij voelen zich volledig Indonesisch en niet Indisch of gemengd en daarmee houdt het gesprek min of meer op. Pogingen van mijn kant ‘dat het ook deel is van hun geschiedenis’ of dat ‘het belangrijk is te weten waar je vandaan komt’ ten spijt.

Generasi Ketiga
Uiteraard staak ik niet met mijn zoektoch naar Indischen uit Indonesië voor mijn project ‘Generasi Ketiga’, de lezer kan nog  altijd mailen indien zij iemand kennen die hierover wilt vertellen.

Ik vind het erg interessant om te onderzoeken waarom de betreffende groep zich niet Indisch noemt, want ze zijn het ergens wel. Om een vergelijking te maken met jonge Indischen in Nederland, ook al is een opa en oma (of ouders daarvan) voor een klein deel gemengd bloedig, dan noemen ze zich, met trots, Indisch. Dit is vaak in Indonesië niet zo, uitzonderingen zoals Alfons daar gelaten.

Weinig interesse in gemengdheid
Een ander aspect over gemengd bloedigen, Europees met Indisch/Indonesisch of Indonesisch met een andere nationaliteit, is dat men zich hiervoor in Indonesië nauwelijks interesseert. Onlangs liet ik een Balinese dame het boek Door blauwe ogen, portretten van de derde generatie Indischen in Nederland, zien. Daarnaast legde ik het boek Blasteran van Anita Taylor, 140 fotoportretten van gemengde Indonesiërs (lees hier meer over dit boek). De reactie was opmerkelijk, of eigenlijk de reactie die uitbleef. Ze haalde lichtjes haar schouders op, ze zag de noodzaak van beide boeken niet in. En die reactie heb ik vaker meegemaakt, niet alleen in Indonesie, maar óók in Nederland.

Blasteran girls on chair

Portretten uit het boek Blasteran. Photocredits: A.Taylor

Exotische naam en donker haar
Mensen zonder gemengde afkomst, zoals deze Balinese dame, zijn zich vaak niet bewust van de complexiteit van gemengde wortels en doen boeken, documentaries of films over dit onderwerp af als oninteressant of zelfs overbodig. Ik snap deze reactie, want ‘we zijn ten slotte allemaal mens en dus allemaal hetzelfde.’

Maar als de omgeving keer op keer vraagt hoe je komt aan die exotische naam, dat donkere haar of de voorkeur hebt voor bijvoorbeeld Indisch eten, dan wordt je gedwongen om hier een voor hen gewenst antwoord op te geven. Namelijk dat je gemengd bloedig bent en, als je dat wilt, hier ook nog trots op bent.

Kleine maar belangrijke groep
De doelgroep waarvoor ik schrijf, de lezers van deze website, Indisch of niet, oud of jong, ik ben me ervan bewust dat het, in marketingtermen, een niche markt is. Weinig zullen echt in dit onderwerp zijn geïnteresseerd, als men al van lezen houdt. Maar ik blijf toch doorgaan met onderzoeken en hierover schrijven, omdat het de overdracht naar de volgende generaties zou kunnen helpen.

Een overdracht van herinneringen, ervaringen en waarden en normen als onderdeel van de Indische cultuur die langzaam van het toneel dreigen te verdwijnen. En dat is wat we als Indische gemeenschap niet wensen, lijkt me.

Om terug te komen op de desinteresse van mensen in de Indische nazaten, geschiedenis en cultuur, dit hoeft niet van belang te zijn. Als de Indische gemeenschap hiervoor maar interesse blijft houden. Dan is er in iedergeval een goed begin voor een goede overdracht binnen de eigen groep.

Mocht je dit een interessant onderwerp vinden, volgende keer ga ik dieper in op uiterlijke kenmerken en opportunisme in relatie tot afkomst.

Wil je reageren, dat kan onder dit artikel door op de button ‘Plaats een reactie’ te klikken.

Advertenties

6 comments

  1. Heb uw artikel met interesse doorgenomen. Heb in Indonesie nog vele familieleden van vooral moederskant wonen. De familie Chevalier komen oorspronkelijk van Padang op Sumatra. Het grootste gedeelte woont nu in Medan en Siantar, d.i. ten zuiden van Medan in noord Sumatra.
    Echter om een boterham te kunnen verdienen zijn ook enkele naar Jakarta verhuisd. Zo heb ik diverse neven in Jakarta, waarvan een advocaat is. Zijn naam is Henry Chevalier. Een andere neef heet Gustaaf Chevalier en is gepensioneerd. Deze laatste heeft een dochter Patricia en zoon Jon. Patricia heeft zelf een paar jaren bij familie in Nederland gewoond en gestudeerd.
    Ik heb per telefoon het meest contact met Gustaaf.
    Er is best wel interesse naar hun verleden, maar het leven in dat land is vrij zwaar. Geen pensioenen, geen voorzieningen en daar zijn ze dagelijks mee bezig. Zij zijn van beloof allemaal christenen, maar durven door het heersende moslim geloof niet vrijuit te praten.
    Ook wijzen ze mij er op, dat het daar ook vreselijk corrupt is.
    Velen kunnen anderen niet vertrouwen en durven gewoon niet vrijuit te praten.
    Houdt u daar maar rekening mee!

    Ron Geenen
    Ron@MyIndoWorld.com

  2. Wij zijn een paar keer in Indonesië geweest, mijn broer en ik (Indo’s), zijn vrouw en mijn man (blanda’s) en hun 2 dochters, één met een meer Hollands uiterlijk en de 2e meer Indisch. De Indonesiërs, die we ontmoet hebben, hadden erg veel belangstelling voor onze gemengde groep en met name voor de dochters. Ze vonden die prachtig.

  3. Hoi
    Het onderwerp is voor mij interessant genoeg om een reactie te geven
    Inde 1e plaats wat is Indisch, wat is Indo zijn. Volgens mij zijn Indo’s afstammelingen van de koloniserende Hollander en zijn Javaanse Vriendin/gundik of als zij de tijd en omstandigheden mee heeft zijn echtgenote.
    Dus ook hun nakomelingen zijn Indo’s. Immers op Java zijn de Hollanders begonnen. De Indo tulen is geboren op Java, nergens anders, zoals al eerder bweeerd uit Hollandse vaders en Javaanse moeders.
    Andersom gebeurde het ook, maar zeer zeer zeldzaam.
    Alle andere geboorten veroorzaakt door de Hollandse mannen en vrouwen uit andere delen van de gordel van smaragd zijn geen Indo tulen maar Indisch uit het voormalige Nederlands-Indie.
    Bijv. Sumatra , Borneo , de Molukken, Celebes etc. etc.
    Pakweg na 1960 zijn
    alleen personen geboren met een “Indische” achtergrond , zij zijn meest in Nederland geboren vermoed ik
    De Indo is een uitsterven “ras” helaas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s