Boek

Blasteran, the photobook: Eenheid onder gemengden

Dit is een bijdrage van Sabina de Rozario, 26 mei 2017

Blasteran, The photobook Edition I & II van Anita Taylor (Denpasar, 1985) is afgelopen zondag 28 mei gepresenteerd in Indonesië. Het boek met de gewaagde titel, Blasteran betekent letterlijk kruisen maar wordt soms ten onrechte vertaald met bastaard, zou vroeger erg omstreden zijn geweest. Tegenwoordig is het een gangbaar woord met een nieuwe lading in Indonesië zoals Taylor zelf uitlegt.

Book launch banner 4

Wat kun je in dit boek lezen en vooral zien? Maar liefst 140 portretten van gemengd bloedigen van Indonesische afkomst en quotes over hun ‘mixed people problems’. Door blauwe ogen ontmoet fotografe en samensteller Anita Taylor voor een interview op Bali.

Waarom heb je gekozen om een fotoboek samen te stellen met portretten van gemixte kinderen met een ouder uit Indonesië?

Anita: “Ikzelf heb een Indonesische moeder en een vader uit Nieuw Zeeland. Geboren en getogen op Bali maakt niet direct dat mensen mij ook zien als een Indonesische. Veel vrienden van mij zijn ook van gemengde afkomst en worden net als ik in een hokje gestopt. Dat geeft niets, maar juist omdat we trots zijn op onze afkomst, heb ik behoefte om deze groep te laten zien.”

Social media uiting Blasteran kl

Een van de social media uitingen voor het boek

Wie heb je de afgelopen maanden voor de camera gehad? Indonesisch gemengd met welke afkomst?

Anita: “Het enige vereiste is dat de geïnterviewden ten minste één ouder uit Indonesië heeft. En natuurlijk dat ze graag gefotografeerd wilde worden. Ik heb ook een aantal celebrities benaderd, maar dat vind ik niet per se een meerwaarde voor het boek. Via sociaal media heb ik mensen uit Maleisië, Singapore, Australië, Nederland, Engeland en natuurlijk Indonesië ‘gestalkt’ en gelukkig waren de meesten geïnteresseerd.”

Er staan ook Indischen uit Nederland in het boek?

“Ik heb 45 mensen in Nederland geïnterviewd en gefotografeerd, waaronder veel Indischen,  zij zijn ten slotte ook van Indonesische afkomst. Het is me opgevallen dat zij er minder Indonesisch uitzien, bijvoorbeeld aan hun lichte huidskleur.”

Anita als model kl

De fotografe zelf als model

Wat hoop je met dit boek te bereiken, naast het laten zien hoe deze groep eruit ziet en omgaat met hun gemengde afkomst?

Anita: “Met dit boek hoop ik op erkenning, want gek genoeg ook in Indonesië kunnen mensen mij en mijn ‘lotgenoten’ ons maar moeilijk plaatsen. Terwijl ik in Indonesië ben geboren en getogen, vloeiend Bahasa en Javaans spreek, kijken mensen me toch nog met een vragende blik aan: ‘Maar waar kom je écht vandaan?’”

Blasteran boys on chair

Foto’s: A.Taylor

Waarom heb je gekozen voor de titel Blasteran? Is het niet meer een omstreden term zoals decennia geleden?

Anita: “Waarom ik heb gekozen voor deze titel? Om meerdere redenen. Ik heb gedacht aan Engelse titels zoals IndoNation en Mixed Nation, maar dat klinkt meer als een tv-serie ofzo. Eigenlijk is dit Indonesische woord precies wat we werkelijk zijn. Blasteran kan nog worden gezien als controversieel, maar zonder de betekenis van vernederend. Ik heb zo voorzichtig mogelijk proberen te zijn in mijn keuze. Veel mensen zijn bevooroordeeld over elkaar en ik hoop dat mijn gekozen titel voor mijn boekenserie dat niet is.”

Prefer nasi

Wat is jouw conclusie nu je 140 mensen van gemengde afkomst hebt gesproken over hun ‘mixed people problems’, zonder al teveel weg te geven aan de mensen die het boek nog moeten lezen?

Anita: “Veel mensen hebben me hun verhaal verteld en hun dankbaarheid geuit voor de erkenning die het boek hen geeft en de mogelijkheid te praten over de situaties die zich voor doen omdat zij gemengd zijn. Ze voelen zich niet meer alleen in hun dilemma’s waarmee zij elke dag worden geconfronteerd. Ik denk dat we ons graag verbonden voelen met elkaar, een eenheid te zijn of zelfs geborgenheid te voelen onder elkaar.”

Masuk angin

#MixedPeopleProblem

Hoe is jouw proces geweest als fotografe tijdens het maken van dit boek?

Anita: “Deze ervaring als fotograaf en regisseur heeft mijn gevoel van liefde voor de mensheid in het algemeen en in het bijzonder voor mijn ‘boers en zussen’ bevestigd. Ik heb gemerkt dat we met nadruk allemaal de Indonesische kenmerken en gewoontes delen, bijvoorbeeld gastvrijheid. Bij iedereen kreeg ik eten en drinken aangeboden, en laat ik de voorgeschotelde grappige verhalen niet vergeten!”

En tot slot, heb je onder de geïnterviewden waarmee je hebt gewerkt ook interessante verschillen in ervaring, houding of identiteit opgemerkt?
Anita: “Deze groep heeft weinig opvallende verschillen onder elkaar, ik zou eerder zeggen; Eenheid door diversiteit. Bijna iedereen deelt dezelfde ervaringen, soms positief, soms negatief,  een proces waarvan we kunnen leren. Hoewel, meisjes uiten zich wel iets anders dan de jongens. Ze houden meer van praten hè?”

Blasteran girls on chair

Foto’s: A.Taylor

Sneak peak van Blasteran, the photobook zien?
Ga naar de facebook pagina The blasteran photobook en check Instagram @Blasteranphotobook voor meer informatie over het boek.

Volgende maand een diepteinterview met de fotografe, onder meer over haar kennismaking met de Indische gemeenschap in Nederland en editie 3 en 4 van de serie Blasteran.

Advertenties

Passie om de Indo te beschrijven

Waarom heeft het boek Door blauwe ogen deze titel gekregen? En waarom  is de schrijfster zo gedreven de Indo te (blijven) onderzoeken? Deze week een interview met Sabina de Rozario, initiatiefnemer van het platform Door blauwe ogen en auteur van het gelijknamige boek.

Om te beginnen met een directe vraag: Ben je Indisch?
Ja, ik ben een telg van de derde generatie Indischen in Nederland. Mijn Indische vader is geboren en deels getogen in Indie, later Indonesie. Mijn grootouders zijn allebei Indisch dan wel Eurasian. Ik ben in Nederland geboren en getogen, maar woon nu bijna 5 jaar in Indonesië. Ik ben Indo in hart en nieren, maar ben ook trots op mijn Nederlandse afkomst uiteraard.
Voor alle auteurs van het platform geldt dat ze Indisch zijn, ze hebben allemaal minstens een Indische ouder.

Een pagina uit het boek Door blauwe ogen

Een pagina uit het boek Door blauwe ogen

Je bent auteur van het boek Door Blauwe Ogen uit 2005. Waarom heb je het boek geschreven?
Het boek is ontstaan uit het idee om de derde generatie te presenteren, want ik vond dat er weinig aandacht voor ons was. Ik wilde onderzoeken in hoeverre we ons Indisch voelen, zonder Indië te kennen. Specifieker, ik wilde mijn Indische oma laten zien hoe haar kleinkinderen Indisch zijn in Nederland. Aan haar heb ik het boek mogen opdragen.

Waar staat de titel Door blauwe ogen voor?

Blauw heeft op een aantal manieren met de Indische gemeenschap en cultuur te maken. Blauw refereert naar de kleur van de KNIL-uniformen en het scheldwoord wat ooit voor Indischen is gebruikt. Al wordt Blauwe tegenwoordig door jongeren steeds vaker als een geuzennaam gezien. De verhalen in het boek worden verteld door de ogen van de derde generatie, die elke kleur kunnen zijn, ook blauw.

Deel interview met Ruben in Door blauwe ogen

Deel interview met Ruben in Door blauwe ogen

Hoe merkte je dat men het boek waardeerde?
Ten eerste door de reacties van de lezers, van jongeren, maar zeker ook van de oudere generaties. Het boek werd gebruikt om de gesprek over Indië te beginnen, zo vertrouwde mensen mij toe. Het grootste compliment tot nu toe. Zelfs nu nog krijg ik mailtjes van mensen die het boek willen kopen. Veel studenten hebben het boek ook gebruikt voor een scriptie.
Ten tweede heeft het boek veel aandacht gekregen van de media. Bijvoorbeeld tijdens de NOS-uitzending van de Indië-herdenking op 15 augustus in 2005. Twee jongens uit het boek, Dinand en Dennis (van de band Kane), werden tijdens de uitzending geinterviewd. Het boek lag nadrukkelijk aanwezig op de salontafel.

Fiona vertelt een anekdote in Door blauwe ogen

Fiona vertelt een anekdote in Door blauwe ogen

Na het boek volgt nu het platform (de website met de blogs), is dat een logische stap?
Het idee voor een platform is gekomen door de geluiden die ik hoor binnen de Indische gemeenschap. Er is nog steeds behoefte om te praten over Nederlands-Indië, Indisch-zijn en een mogelijke zoektocht naar de afkomst. Niet alleen van ouderen, maar zeker ook van de jongste generaties. Aan dit ‘gesprek’ wil ik graag mijn bijdrage leveren. Ik wil schrijven over de Indische cultuur van vroeger, nu en, heel belangrijk, de toekomst.

Wat voegt het platform Door blauwe ogen toe aan de websites over de Indische cultuur die er al zijn?
Veel Indische sites schrijven over het Indië van vroeger. Het zijn vooral de mooie tijden en herinneringen die in stand worden gehouden, wat niet heel gek is. Ik raad iedereen ook aan deze sites te lezen, vooral Javapost.nl, het is immers een deel van de overdracht van het Indisch erfgoed. Ikzelf wil niet teveel over vroeger schrijven, als derde generatie kan ik niet teren op die verhalen, ik heb Indië immers niet meegemaakt.
Dus hoe dit platform zich onderscheidt: Als nieuwe generatie moeten we onszelf manifesteren als Indo van deze tijd. Ik koester de verhalen over vroeger, maar voor mezelf wil ik vooral vooruit kijken. Ik denk bijvoorbeeld na over hoe de Indische cultuur en gemeenschap zich ontwikkelt na jaren in Nederland te zijn en schrijf daar over. Ik wil niet teren op de herinneringen van de oudere generaties, maar mijn eigen Indische moderne beleving beschrijven.

Wat is jouw passie?
Ik ben op zoek om de definitie Indisch compleet te maken. Nu ik in Indonesië woon, ga ik verder met mijn onderzoek naar Indischen en de cultuur. Aan de ene omkant is het een voordeel dat ik in het moederland ben, al is het nu geen Indië meer. Als Indo kan ik hier veel terugvinden als het gaat om mijn roots. Aan de andere kant biedt de fysieke afstand van Nederland een voordeel, omdat ik nu met afstand naar de Indische gemeenschap kan kijken.
Via dit platform wil ik iedereen op de hoogte houden van mijn nieuwe ondervindingen. In tegenstelling tot het boek, dat gaat over de Indische jongeren in Nederland, is dit platform voor alle Indische generaties, waar ook ter wereld.

 

Voor reacties op het platform of informatie over het boek Door blauwe ogen, mail naar: doorblauweogen@gmail.com