indonesie

Het land van afkomst

Een bijdrage van Patrick Wouters

Het is leuk om een reisverslag te ontvangen in de mailbox van Door Blauwe Ogen. Het is afkomstig van Patrick Wouters, mede-auteur van Platform Door Blauwe Ogen. Hij is net terug uit Suriname en inmiddels verknocht aan het land. De manier hoe hij het heeft beleefd vind ik (Sabina) zó leuk, dat ik het hier wil delen.

“En?”
Familie, vrienden en collega’s gebruiken niet veel woorden als ze informeren hoe ik het heb gehad in Suriname deze zomer, Sabina. Ik ben net terug en kan je vertellen: deze reis is er eentje voor in de boeken. In één woord: ge-wel-dig. Heb me zeer thuis gevoeld in Suriname. En de associatie met Indonesië is gauw gemaakt. Qua beleving identiek. I love SU.

Binnenlanden van Suriname: Menimi. © Patrick Wouters

Binnenlanden van Suriname: Menimi.
© Patrick Wouters

Ik ging vrij onbevangen en onbevooroordeeld op reis. Ik ken de geschiedenis, de meningen- en standpunten (de hardnekkigheid én de vastberadenheid daarvan ook). Sprak er met veel mensen en hoe je het wendt of keert, allen spraken heel liefdevol over het land dat momenteel de zoveelste crisis kent. Als buitenstaander zie ik veel kansen om dromen te realiseren. Wie weet… .

De binnenlanden van Suriname waar ik met reisgezel Scott was, deden me ontzettend aan Sumatra denken. De overweldigende mooie natuur hebben beide landen gemeen. In de jungle begroet worden met “Goedemiddag meneer”, blijft natuurlijk bijzonder. Als je mijn foto’s ziet, dan snap je wat ik bedoel met: de tijd staat stil.

ilovesu

Rootsreis
De Indonesische ambassade in Paramaribo organiseert in oktober 2016 een familytrip voor Javanen naar het land van hun voorouders.
“Met deze tour willen we de connectie maken, verhalen van de ouderen tot leven brengen en het persoonlijke familiegevoel geven met het land van afkomst”, aldus ambassadeur Dominicus Supratikto van Indonesië in gesprek met Charles Chang van De Ware Tijd. De focus van de reis ligt op Centraal-, Midden- en Oost-Java. Veel Javaanse immigranten kwamen 126 jaar geleden van Centraal-Java naar Suriname. Ze stapten op de boot in de haven van Semarang, maar ook in die van Surabaya.

Van Blommesteinmeer (stuwmeer, district Brokopondo). © Patrick Wouters

Van Blommesteinmeer (stuwmeer, district Brokopondo).
© Patrick Wouters

“Hoewel het geen zoektocht wordt naar verloren families, kan een trip naar het land van de voorouders een idee geven van hoe de mensen hebben geleefd”, schrijft Chang. Natuurlijk ontbreken de highlights van Java (en Bali) niet tijdens deze trip. Er is zeker belangstelling voor deze reis lees ik in De Ware Tijd. Ben benieuwd of mensen daadwerkelijk deze rootsreis gaan boeken. Naar verluidt is er veel belangstelling voor.

De moskee en synagoge gebroederlijk naast elkaar in Paramaribo

De moskee en synagoge gebroederlijk naast elkaar in Paramaribo

Wat Suriname aangaat: het toerisme kan zeker een impuls gebruiken. Zou me daarin best wel willen vastbijten.
Mocht je interesse hebben: Suriname, Reisgids Buitenkansjes, beschrijft de mooiste bestemmingen in Suriname in reportagevorm. Een geweldige gids qua toon en inhoud. Oh ja, last but not least Sabina: het eten. Je zult niet teleurgesteld raken. Goede warungs en restaurants in overvloed. En ook eerlijke en verantwoordelijke producten raken er steeds meer in zwang. Ik kom zeker terug.

 

Verder lezen over Suriname:

Dit is een bijdrage van Patrick Wouters©

Advertenties

De nieuwe Indo?

Luna Maya

Luna Maya, actrice/presentatrice in Indonesie, heeft een Indonesische vader en een Franse moeder.

Voor Indo’s in Nederland is de term Indo of Indisch duidelijk. Al is een vaak gehoorde klacht is dat veel Indischen de term niet goed kunnen uitleggen aan derden (niet Indischen). Nederlands-zijn maar toch niet helemaal, wortels hebben in Indië, een land wat niet meer bestaat. Verwarrend voor een buitenstaander.

Eenmaal wonend  in Indonesië, leg ik ook keer op keer de term Indo uit aan mijn Indonesische buren. Al snel wordt er bijgehaald dat veel ‘selebrities’ in Indonesie een gemengde afkomst hebben; Indonesisch-Frans, Indonesisch-Duits of Indonesisch-Arabisch. En ook deze ‘gemengden’ noemt men hier Indo. De bekendste Indo van het moment is de voetballer Irfan Bachdim, hij heeft een Duitse moeder en Indonesische vader. Anders dan veel gemengde bekende Indonesiers is hij niet in Indonesië geboren en getogen, maar in Nederland.

Koloniale afkomst
‘Maar een Indo uit Nederland (Indo-Nl) en een Indo uit Indonesië (Indo-Ind) dat is toch niet dezelfde Indo?’ vraag ik mezelf af. Het wordt ingewikkeld, hetzelfde woord krijgt er voor mij een nieuwe betekenis bij.
Ik denk verder na. Wat zijn eigenlijk de verschillen tussen Indo-Nl en Indo-Ind? Achter het woord Indo schuilt voor mij meer dan van gemengde afkomst zijn. En bovengenoemde selebrities zijn wel gemengd, maar gevoelsmatig niet dezelfde Indo’s als wij zijn, de Indischen uit Nederland.

Ik leg het verschil tussen Indo-Nl en Indo-Ind altijd als volgt uit: Indo’s uit Indonesie vieren op de Onafhankelijkheidsdag op 17 augustus en de Indo-Nl, de Indischen met een koloniale achtergrond, herdenken het einde van de Tweede Wereld Oorlog op 15 augustus. Er is geen bevrijdingsfeest voor Indischen op deze datum. Het uitroepen van de Onafhankelijkheid van Indonesië heeft voor de Indo-Nl hele grote gevolgen gehad onder meer voor de veiligheid. Uiteindelijk voelen de meeste Indischen zich gedwongen om te vertrekken uit de voormalige kolonie.

De Nederlandse Indischen hebben een andere cultureel historisch afkomst dan Indonesiers en daar zit voor mij het grote verschil tussen de Indo-Nl en de Indo-Ind. Het woord Indo past eigenlijk niet bij Indo’s uit Indonesië vind ik.

Koloniale Indo of Old School Indo?
Zijn ‘wij’ de oude Indo’s en ‘zij’ de nieuwe Indo? Ik kom er nu niet uit en dat is ook niet belangrijk. Onlangs zei een Indisch meisje uit de VS dat wij, de Indischen afkomstig uit het voormalige Nederlands-Indië, maar een nieuwe naam voor onszelf moesten bedenken. Dat gaat ver, maar als er behoefte aan is, waarom niet?

En wat moet die naam dan worden? Koloniale Indo? Old School Indo? Indo-Dutch? Of is het beter om de term Indo-Europeaan weer te hanteren? Diep in mijn hart weet ik hoe het Indisch-zijn in elkaar zit en dat is voor mij nu voldoende. What’s in a name anyway…